แฮงไกลดิ้งคือการหวนคืนสู่รากฐานการบิน ซึ่ง โอลวิลเล่ และวิลเบอร์ ไรท์ได้ไขความลับเกี่ยวกับการบิน ด้วยการทดลองการบินโดยไม่ใช้เครื่องยนต์บนเนินทรายที่คิตตี้ฮอว์ค รัฐนอร์ทแคโรไลนา ก่อนที่พวกเขาจะเป็นจุดสนใจของคนทั้งโลกในเรื่องการประดิษฐ์เครื่องบินที่มีเครื่องยนต์ พี่น้องตระกูลไรท์จำได้ถึงการบินดั้งเดิมและความน่าตื่นเต้นของการบินแบบไม่มีเครื่องยนต์ได้ดีดังที่วิลเบอร์ได้บันทึกไว้ว่า "ไกลดิ้งคือกีฬาที่ยอดเยี่ยมมาก"

การบินทะยานนั้นคือสิ่งที่นักบินแฮงไกลเดอร์ใฝ่ฝัน ในครั้งแรกที่คุณล่องลอยในอากาศ ไต่ระดับความสูงดังเช่นเหยี่ยว คุณจะซาบซึ้งถึงพลังและความยั่งยืนของการบินโดยไม่มีเครื่องยนต์ คุณจะจดจำช่วงเวลาที่แสนดีนั้นได้จนชั่วชีวิต

ระดับความสูงและระยะทางในการบินนั้นขึ้นอยู่กับว่าคุณรู้จักวิธีการรับมือกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นด้วยหลักทางธรรมชาติได้ดีเช่นไร แต่ในปัจจุบัน นักบินมีความสามารถในการบินสูงขึ้นมากจึงทำให้พวกเขาสามารถนำเครื่องขึ้นบินแฮงไกลดิ้งได้อย่างง่ายดายในแบบของกีฬา

ปัจจุบันนักบินไกลเดอร์สามารถบินได้ในระยะทางที่ไกลขึ้น สามารถบินในระดับต่ำอย่างช้า ๆ และสามารถทำความเร็วได้มากกว่านักบินในยุคแรก และพวกเขายังเป็นนักเดินทางไกลที่แข็งแรงอีกด้วย แต่ว่าสิ่งหนึ่งที่มีความสำคัญมากที่สุดได้เปลี่ยนไปในกีฬาการบินแฮงไกดิ้งนั้นคือ เราไม่ได้มองถึงเรื่องประสิทธิภาพของเครื่องที่ทำงานได้ แต่เรามองที่ความปลอดภัย

การกีฬาในปัจจุบันมีการบรรจุเกี่ยวกับเรื่องความปลอดภัยซึ่งเป็นหลักเกณฑ์ระดับสูงทั้งในเรื่องการฝึกเป็นนักบินและการออกแบบตัวเครื่องร่อน ทุกวันนี้มีโรงเรียนที่สอนเกี่ยวกับการบินที่ยอดเยี่ยมทั่วโลกซึ่งมีการจัดการเรื่องการฝึกสอนในคุณภาพระดับสูงด้วยการเตรียมนักบินที่ผ่านการคัดสรรพร้อมกับการออกแบบอุปกรณ์การบินและการทดสอบการบินที่ได้มาตรฐาน

ในประเทศสหรัฐอเมริกา กีฬาแฮงไกลดิ้งอยู่ภายใต้ข้อกำหนดของคณะกรรมาธิการการบินของรัฐบาล (FAA) และภายใต้องค์กรการบินแฮงไกลดิ้งสหรัฐอเมริกา (USHGA).